13:1 πρ δ τς ορτς το πάσχα εδς ησος τι λθεν ατο ρα να μεταβ κ το κόσμου τούτου πρς τν πατέρα, γαπήσας τος δίους τος ν τ κόσμ, ες τέλος γάπησεν ατούς.
13:2 κα δείπνου γινομένου, το διαβόλου δη βεβληκότος ες τν καρδίαν να παραδο ατν ούδας σίμωνος σκαριώτου,
13:3 εδς τι πάντα δωκεν ατ πατρ ες τς χερας κα τι π θεο ξλθεν κα πρς τν θεν πάγει,
13:4 γείρεται κ το δείπνου κα τίθησιν τ μάτια, κα λαβν λέντιον διέζωσεν αυτόν.
13:5 ετα βάλλει δωρ ες τν νιπτρα κα ρξατο νίπτειν τος πόδας τν μαθητν κα κμάσσειν τ λεντί ν διεζωσμένος.
13:6 ρχεται ον πρς σίμωνα πέτρον. λέγει ατ, κύριε, σύ μου νίπτεις τος πόδας;
13:7 πεκρίθη ησος κα επεν ατ, γ ποι σ οκ οδας ρτι, γνώσ δ μετ τατα.
13:8 λέγει ατ πέτρος, ο μ νίψς μου τος πόδας ες τν ανα. πεκρίθη ησος ατ, ν μ νίψω σε, οκ χεις μέρος μετ μο.
13:9 λέγει ατ σίμων πέτρος, κύριε, μ τος πόδας μου μόνον λλ κα τς χερας κα τν κεφαλήν.
13:10 λέγει ατ ησος, λελουμένος οκ χει χρείαν ε μ τος πόδας νίψασθαι, λλ στιν καθαρς λος· κα μες καθαροί στε, λλ οχ πάντες.
13:11 δει γρ τν παραδιδόντα ατόν· δι τοτο επεν τι οχ πάντες καθαροί στε.
13:12 τε ον νιψεν τος πόδας ατν [κα] λαβεν τ μάτια ατο κα νέπεσεν πάλιν, επεν ατος, γινώσκετε τί πεποίηκα μν;
13:13 μες φωνετέ με διδάσκαλος κα κύριος, κα καλς λέγετε, εμ γάρ.
13:14 ε ον γ νιψα μν τος πόδας κύριος κα διδάσκαλος, κα μες φείλετε λλήλων νίπτειν τος πόδας·
13:15 πόδειγμα γρ δωκα μν να καθς γ ποίησα μν κα μες ποιτε.
13:16 μν μν λέγω μν, οκ στιν δολος μείζων το κυρίου ατο οδ πόστολος μείζων το πέμψαντος ατόν.
13:17 ε τατα οδατε, μακάριοί στε ν ποιτε ατά.
13:18 ο περ πάντων μν λέγω· γ οδα τίνας ξελεξάμην· λλ να γραφ πληρωθ, τρώγων μου τν ρτον πρεν π μ τν πτέρναν ατο.
13:19 π ρτι λέγω μν πρ το γενέσθαι, να πιστεύσητε ταν γένηται τι γώ εμι.
13:20 μν μν λέγω μν, λαμβάνων ν τινα πέμψω μ λαμβάνει, δ μ λαμβάνων λαμβάνει τν πέμψαντά με.
13:21 τατα επν [] ησος ταράχθη τ πνεύματι κα μαρτύρησεν κα επεν, μν μν λέγω μν τι ες ξ μν παραδώσει με.
13:22 βλεπον ες λλήλους ο μαθητα πορούμενοι περ τίνος λέγει.
13:23 ν νακείμενος ες κ τν μαθητν ατο ν τ κόλπ το ησο, ν γάπα ησος·
13:24 νεύει ον τούτ σίμων πέτρος πυθέσθαι τίς ν εη περ ο λέγει.
13:25 ναπεσν ον κενος οτως π τ στθος το ησο λέγει ατ, κύριε, τίς στιν;
13:26 ποκρίνεται [] ησος, κενός στιν γ βάψω τ ψωμίον κα δώσω ατ. βάψας ον τ ψωμίον [λαμβάνει κα] δίδωσιν ούδ σίμωνος σκαριώτου.
13:27 κα μετ τ ψωμίον τότε εσλθεν ες κενον σατανς. λέγει ον ατ ησος, ποιες ποίησον τάχιον.
13:28 τοτο [δ] οδες γνω τν νακειμένων πρς τί επεν ατ·
13:29 τινς γρ δόκουν, πε τ γλωσσόκομον εχεν ούδας, τι λέγει ατ [] ησος, γόρασον ν χρείαν χομεν ες τν ορτήν, τος πτωχος να τι δ.
13:30 λαβν ον τ ψωμίον κενος ξλθεν εθύς· ν δ νύξ.
13:31 τε ον ξλθεν λέγει ησος, νν δοξάσθη υς το νθρώπου, κα θες δοξάσθη ν ατ·
13:32 [ε θες δοξάσθη ν ατ] κα θες δοξάσει ατν ν ατ, κα εθς δοξάσει ατόν.
13:33 τεκνία, τι μικρν μεθ μν εμι· ζητήσετέ με, κα καθς επον τος ουδαίοις τι που γ πάγω μες ο δύνασθε λθεν, κα μν λέγω ρτι.
13:34 ντολν καινν δίδωμι μν, να γαπτε λλήλους· καθς γάπησα μς να κα μες γαπτε λλήλους.
13:35 ν τούτ γνώσονται πάντες τι μο μαθηταί στε, ν γάπην χητε ν λλήλοις.
13:36 λέγει ατ σίμων πέτρος, κύριε, πο πάγεις; πεκρίθη [ατ] ησος, που πάγω ο δύνασαί μοι νν κολουθσαι, κολουθήσεις δ στερον.
13:37 λέγει ατ πέτρος, κύριε, δι τί ο δύναμαί σοι κολουθσαι ρτι; τν ψυχήν μου πρ σο θήσω.
13:38 ποκρίνεται ησος, τν ψυχήν σου πρ μο θήσεις; μν μν λέγω σοι, ο μ λέκτωρ φωνήσ ως ο ρνήσ με τρίς.