12:1 ον ησος πρ ξ μερν το πάσχα λθεν ες βηθανίαν, που ν λάζαρος, ν γειρεν κ νεκρν ησος.
12:2 ποίησαν ον ατ δεπνον κε, κα μάρθα διηκόνει, δ λάζαρος ες ν κ τν νακειμένων σν ατ.
12:3 ον μαριμ λαβοσα λίτραν μύρου νάρδου πιστικς πολυτίμου λειψεν τος πόδας το ησο κα ξέμαξεν τας θριξν ατς τος πόδας ατο· δ οκία πληρώθη κ τς σμς το μύρου.
12:4 λέγει δ ούδας σκαριώτης ες [κ] τν μαθητν ατο, μέλλων ατν παραδιδόναι,
12:5 δι τί τοτο τ μύρον οκ πράθη τριακοσίων δηναρίων κα δόθη πτωχος;
12:6 επεν δ τοτο οχ τι περ τν πτωχν μελεν ατ λλ τι κλέπτης ν κα τ γλωσσόκομον χων τ βαλλόμενα βάσταζεν.
12:7 επεν ον ησος, φες ατήν, να ες τν μέραν το νταφιασμο μου τηρήσ ατό·
12:8 τος πτωχος γρ πάντοτε χετε μεθ αυτν, μ δ ο πάντοτε χετε.
12:9 γνω ον [] χλος πολς κ τν ουδαίων τι κε στιν, κα λθον ο δι τν ησον μόνον λλ να κα τν λάζαρον δωσιν ν γειρεν κ νεκρν.
12:10 βουλεύσαντο δ ο ρχιερες να κα τν λάζαρον ποκτείνωσιν,
12:11 τι πολλο δι ατν πγον τν ουδαίων κα πίστευον ες τν ησον.
12:12 τ παύριον χλος πολς λθν ες τν ορτήν, κούσαντες τι ρχεται ησος ες εροσόλυμα,
12:13 λαβον τ βαα τν φοινίκων κα ξλθον ες πάντησιν ατ, κα κραύγαζον, σαννά· ελογημένος ρχόμενος ν νόματι κυρίου, [κα] βασιλες το σραήλ.
12:14 ερν δ ησος νάριον κάθισεν π ατό, καθώς στιν γεγραμμένον,
12:15 μ φοβο, θυγάτηρ σιών· δο βασιλεύς σου ρχεται, καθήμενος π πλον νου.
12:16 τατα οκ γνωσαν ατο ο μαθητα τ πρτον, λλ τε δοξάσθη ησος τότε μνήσθησαν τι τατα ν π ατ γεγραμμένα κα τατα ποίησαν ατ.
12:17 μαρτύρει ον χλος ν μετ ατο τε τν λάζαρον φώνησεν κ το μνημείου κα γειρεν ατν κ νεκρν.
12:18 δι τοτο [κα] πήντησεν ατ χλος τι κουσαν τοτο ατν πεποιηκέναι τ σημεον.
12:19 ο ον φαρισαοι επαν πρς αυτούς, θεωρετε τι οκ φελετε οδέν· δε κόσμος πίσω ατο πλθεν.
12:20 σαν δ λληνές τινες κ τν ναβαινόντων να προσκυνήσωσιν ν τ ορτ·
12:21 οτοι ον προσλθον φιλίππ τ π βηθσαϊδ τς γαλιλαίας, κα ρώτων ατν λέγοντες, κύριε, θέλομεν τν ησον δεν.
12:22 ρχεται φίλιππος κα λέγει τ νδρέ· ρχεται νδρέας κα φίλιππος κα λέγουσιν τ ησο.
12:23 δ ησος ποκρίνεται ατος λέγων, λήλυθεν ρα να δοξασθ υς το νθρώπου.
12:24 μν μν λέγω μν, ν μ κόκκος το σίτου πεσν ες τν γν ποθάν, ατς μόνος μένει· ν δ ποθάν, πολν καρπν φέρει.
12:25 φιλν τν ψυχν ατο πολλύει ατήν, κα μισν τν ψυχν ατο ν τ κόσμ τούτ ες ζων αώνιον φυλάξει ατήν.
12:26 ν μοί τις διακον, μο κολουθείτω, κα που εμ γ κε κα διάκονος μς σται· άν τις μο διακον τιμήσει ατν πατήρ.
12:27 νν ψυχή μου τετάρακται. κα τί επω; πάτερ, σσόν με κ τς ρας ταύτης; λλ δι τοτο λθον ες τν ραν ταύτην.
12:28 πάτερ, δόξασόν σου τ νομα. λθεν ον φων κ το ορανο, κα δόξασα κα πάλιν δοξάσω.
12:29 ον χλος στς κα κούσας λεγεν βροντν γεγονέναι· λλοι λεγον, γγελος ατ λελάληκεν.
12:30 πεκρίθη ησος κα επεν, ο δι μ φων ατη γέγονεν λλ δι μς.
12:31 νν κρίσις στν το κόσμου τούτου, νν ρχων το κόσμου τούτου κβληθήσεται ξω·
12:32 κγ ν ψωθ κ τς γς, πάντας λκύσω πρς μαυτόν.
12:33 τοτο δ λεγεν σημαίνων ποί θανάτ μελλεν ποθνσκειν.
12:34 πεκρίθη ον ατ χλος, μες κούσαμεν κ το νόμου τι χριστς μένει ες τν ανα, κα πς λέγεις σ τι δε ψωθναι τν υν το νθρώπου; τίς στιν οτος υς το νθρώπου;
12:35 επεν ον ατος ησος, τι μικρν χρόνον τ φς ν μν στιν. περιπατετε ς τ φς χετε, να μ σκοτία μς καταλάβ· κα περιπατν ν τ σκοτί οκ οδεν πο πάγει.
12:36 ς τ φς χετε, πιστεύετε ες τ φς, να υο φωτς γένησθε. τατα λάλησεν ησος, κα πελθν κρύβη π ατν.
12:37 τοσατα δ ατο σημεα πεποιηκότος μπροσθεν ατν οκ πίστευον ες ατόν,
12:38 να λόγος σαου το προφήτου πληρωθ ν επεν, κύριε, τίς πίστευσεν τ κο μν; κα βραχίων κυρίου τίνι πεκαλύφθη;
12:39 δι τοτο οκ δύναντο πιστεύειν, τι πάλιν επεν σαας,
12:40 τετύφλωκεν ατν τος φθαλμος κα πώρωσεν ατν τν καρδίαν, να μ δωσιν τος φθαλμος κα νοήσωσιν τ καρδί κα στραφσιν, κα άσομαι ατούς.
12:41 τατα επεν σαας, τι εδεν τν δόξαν ατο, κα λάλησεν περ ατο.
12:42 μως μέντοι κα κ τν ρχόντων πολλο πίστευσαν ες ατόν, λλ δι τος φαρισαίους οχ μολόγουν να μ ποσυνάγωγοι γένωνται·
12:43 γάπησαν γρ τν δόξαν τν νθρώπων μλλον περ τν δόξαν το θεο.
12:44 ησος δ κραξεν κα επεν, πιστεύων ες μ ο πιστεύει ες μ λλ ες τν πέμψαντά με,
12:45 κα θεωρν μ θεωρε τν πέμψαντά με.
12:46 γ φς ες τν κόσμον λήλυθα, να πς πιστεύων ες μ ν τ σκοτί μ μείν.
12:47 κα άν τίς μου κούσ τν ημάτων κα μ φυλάξ, γ ο κρίνω ατόν, ο γρ λθον να κρίνω τν κόσμον λλ να σώσω τν κόσμον.
12:48 θετν μ κα μ λαμβάνων τ ήματά μου χει τν κρίνοντα ατόν· λόγος ν λάλησα κενος κρινε ατν ν τ σχάτ μέρ·
12:49 τι γ ξ μαυτο οκ λάλησα, λλ πέμψας με πατρ ατός μοι ντολν δέδωκεν τί επω κα τί λαλήσω.
12:50 κα οδα τι ντολ ατο ζω αώνιός στιν. ον γ λαλ, καθς ερηκέν μοι πατήρ, οτως λαλ.