
4:1 τί οáý×ν áüÐÏ�οáÿæÎ¼ÎµÎ½ εáýÑÏ�ηκÎναι áüÀβÏ�αáýðμ Ï„áýøÎ½ Ï€Ï�οπάτοÏ�α áüáμáÿöν κατáýð σάÏ�κα;
4:2 εáüð γáýðÏ� áüÀβÏ�αáýðμ áüÐξ áüÔÏ�γων áüÐδικαιώθη, áüÔχει καÏ�χημα· áüÀλλáþý οáýРπÏ�áýøÏ‚ θεόν.
4:3 τί γáýðÏ� áüá γÏ�αφáýô λÎγει; áüÐπίστευσεν δáýò áüÀβÏ�αáýðμ Ï„áÿö θεáÿö, καáýö áüÐλογίσθη αáýÐÏ„áÿö εáüðÏ‚ δικαιοσÏ�νην.
4:4 Ï„áÿö δáýò áüÐÏ�γαζομÎνáÿó áýÁ μισθáýøÏ‚ οáýРλογίζεται κατáýð χάÏ�ιν áüÀλλáýð κατáýð áýÀφείλημα·
4:5 Ï„áÿö δáýò μáýô áüÐÏ�γαζομÎνáÿó, πιστεÏ�οντι δáýò áüÐÏ€áýö Ï„áýøÎ½ δικαιοáÿæÎ½Ï„α Ï„áýøÎ½ áüÀσεβáÿÆ, λογίζεται áüá πίστις αáýÐτοáÿæ εáüðÏ‚ δικαιοσÏ�νην,
4:6 καθάπεÏ� καáýö δαυáýöδ λÎγει Ï„áýøÎ½ μακαÏ�ισμáýøÎ½ τοáÿæ áüÀνθÏ�ώπου áþç áýÁ θεáýøÏ‚ λογίζεται δικαιοσÏ�νην χωÏ�áýöÏ‚ áüÔÏ�γων,
4:7 μακάÏ�ιοι áýçν áüÀφÎθησαν αáüñ áüÀνομίαι καáýö áýçν áüÐπεκαλÏ�φθησαν αáüñ áüÁμαÏ�τίαι·
4:8 μακάÏ�ιος áüÀνáýôÏ� οáýÖ Î¿áýРμáýô λογίσηται κÏ�Ï�ιος áüÁμαÏ�τίαν.
4:9 áýÁ μακαÏ�ισμáýøÏ‚ οáý×ν οáýÖτος áüÐÏ€áýö Ï„áýôν πεÏ�ιτομáýôν áüâ καáýö áüÐÏ€áýö Ï„áýôν áüÀκÏ�οβυστίαν; λÎγομεν γάÏ�, áüÐλογίσθη Ï„áÿö áüÀβÏ�αáýðμ áüá πίστις εáüðÏ‚ δικαιοσÏ�νην.
4:10 Ï€áÿöÏ‚ οáý×ν áüÐλογίσθη; áüÐν πεÏ�ιτομáÿÇ áýÄντι áüâ áüÐν áüÀκÏ�οβυστίáþó; οáýÐκ áüÐν πεÏ�ιτομáÿÇ áüÀλλáþý áüÐν áüÀκÏ�οβυστίáþó·
4:11 καáýö σημεáÿÖον áüÔλαβεν πεÏ�ιτομáÿÆÏ‚, σφÏ�αγáÿÖδα Ï„áÿÆÏ‚ δικαιοσÏ�νης Ï„áÿÆÏ‚ πίστεως Ï„áÿÆÏ‚ áüÐν Ï„áÿÇ áüÀκÏ�οβυστίáþó, εáüðÏ‚ Ï„áýø εáüöναι αáýÐÏ„áýøÎ½ πατÎÏ�α πάντων Ï„áÿöν πιστευόντων διáþý áüÀκÏ�οβυστίας, εáüðÏ‚ Ï„áýø λογισθáÿÆÎ½Î±Î¹ [καáýö] αáýÐτοáÿÖÏ‚ [Ï„áýôν] δικαιοσÏ�νην,
4:12 καáýö πατÎÏ�α πεÏ�ιτομáÿÆÏ‚ τοáÿÖÏ‚ οáýÐκ áüÐκ πεÏ�ιτομáÿÆÏ‚ μόνον áüÀλλáýð καáýö τοáÿÖÏ‚ στοιχοáÿæÏƒÎ¹Î½ τοáÿÖÏ‚ áüôχνεσιν Ï„áÿÆÏ‚ áüÐν áüÀκÏ�οβυστίáþó πίστεως τοáÿæ πατÏ�áýøÏ‚ áüáμáÿöν áüÀβÏ�αάμ.
4:13 οáýРγáýðÏ� διáýð νόμου áüá áüÐπαγγελία Ï„áÿö áüÀβÏ�αáýðμ áüâ Ï„áÿö σπÎÏ�ματι αáýÐτοáÿæ, Ï„áýø κληÏ�ονόμον αáýÐÏ„áýøÎ½ εáüöναι κόσμου, áüÀλλáýð διáýð δικαιοσÏ�νης πίστεως·
4:14 εáüð γáýðÏ� οáüñ áüÐκ νόμου κληÏ�ονόμοι, κεκÎνωται áüá πίστις καáýö κατήÏ�γηται áüá áüÐπαγγελία·
4:15 áýÁ γáýðÏ� νόμος áýÀÏ�γáýôν κατεÏ�γάζεται· οáýÖ Î´áýò οáýÐκ áüÔστιν νόμος, οáýÐδáýò παÏ�άβασις.
4:16 διáýð τοáÿæÏ„ο áüÐκ πίστεως, áüõνα κατáýð χάÏ�ιν, εáüðÏ‚ Ï„áýø εáüöναι βεβαίαν Ï„áýôν áüÐπαγγελίαν παντáýö Ï„áÿö σπÎÏ�ματι, οáýÐ Ï„áÿö áüÐκ τοáÿæ νόμου μόνον áüÀλλáýð καáýö Ï„áÿö áüÐκ πίστεως áüÀβÏ�αάμ áýÅÏ‚ áüÐστιν πατáýôÏ� πάντων áüáμáÿöν,
4:17 καθáýüÏ‚ γÎγÏ�απται áýÅτι πατÎÏ�α πολλáÿöν áüÐθνáÿöν Ï„Îθεικά σε κατÎναντι οáýÖ áüÐπίστευσεν θεοáÿæ τοáÿæ ζáÿóοποιοáÿæÎ½Ï„ος τοáýúÏ‚ νεκÏ�οáýúÏ‚ καáýö καλοáÿæÎ½Ï„ος Ï„áýð μáýô áýÄντα áýáÏ‚ áýÄντα·
4:18 áýÃÏ‚ παÏ�áþý áüÐλπίδα áüÐÏ€áþý áüÐλπίδι áüÐπίστευσεν εáüðÏ‚ Ï„áýø γενÎσθαι αáýÐÏ„áýøÎ½ πατÎÏ�α πολλáÿöν áüÐθνáÿöν κατáýð Ï„áýø εáüðÏ�ημÎνον, οáýÕτως áüÔσται Ï„áýø σπÎÏ�μα σου·
4:19 καáýö μáýô áüÀσθενήσας Ï„áÿÇ Ï€Î¯ÏƒÏ„ÎµÎ¹ κατενόησεν Ï„áýø áüÑαυτοáÿæ σáÿöμα [áüäδη] νενεκÏ�ωμÎνον, áüÑκατονταετής που áýÑπάÏ�χων, καáýö Ï„áýôν νÎκÏ�ωσιν Ï„áÿÆÏ‚ μήτÏ�ας σάÏ�Ï�ας,
4:20 εáüðÏ‚ δáýò Ï„áýôν áüÐπαγγελίαν τοáÿæ θεοáÿæ οáýРδιεκÏ�ίθη Ï„áÿÇ áüÀπιστίáþó áüÀλλáþý áüÐνεδυναμώθη Ï„áÿÇ Ï€Î¯ÏƒÏ„ÎµÎ¹, δοáýúÏ‚ δόξαν Ï„áÿö θεáÿö
4:21 καáýö πληÏ�οφοÏ�ηθεáýöÏ‚ áýÅτι áýà áüÐπήγγελται δυνατός áüÐστιν καáýö ποιáÿÆÏƒÎ±Î¹.
4:22 διáýø [καáýö] áüÐλογίσθη αáýÐÏ„áÿö εáüðÏ‚ δικαιοσÏ�νην.
4:23 οáýÐκ áüÐγÏ�άφη δáýò διáþý αáýÐÏ„áýøÎ½ μόνον áýÅτι áüÐλογίσθη αáýÐÏ„áÿö,
4:24 áüÀλλáýð καáýö διáþý áüáμáþöÏ‚ οáü÷Ï‚ μÎλλει λογίζεσθαι, τοáÿÖÏ‚ πιστεÏ�ουσιν áüÐÏ€áýö Ï„áýøÎ½ áüÐγείÏ�αντα áüðησοáÿæÎ½ Ï„áýøÎ½ κÏ�Ï�ιον áüáμáÿöν áüÐκ νεκÏ�áÿöν,
4:25 áýÃÏ‚ παÏ�εδόθη διáýð Ï„áýð παÏ�απτώματα áüáμáÿöν καáýö áüàγÎÏ�θη διáýð Ï„áýôν δικαίωσιν áüáμáÿöν.