
2:1 διáýø áüÀναπολόγητος εáüö, áýæ áüÄνθÏ�ωπε Ï€áþöÏ‚ áýÁ κÏ�ίνων· áüÐν áþç γáýðÏ� κÏ�ίνεις Ï„áýøÎ½ áüÕτεÏ�ον, σεαυτáýøÎ½ κατακÏ�ίνεις, Ï„áýð γáýðÏ� αáýÐÏ„áýð Ï€Ï�άσσεις áýÁ κÏ�ίνων.
2:2 οáüôδαμεν δáýò áýÅτι Ï„áýø κÏ�ίμα τοáÿæ θεοáÿæ áüÐστιν κατáýð áüÀλήθειαν áüÐÏ€áýö τοáýúÏ‚ Ï„áýð τοιαáÿæÏ„α Ï€Ï�άσσοντας.
2:3 λογίζáÿà δáýò τοáÿæÏ„ο, áýæ áüÄνθÏ�ωπε áýÁ κÏ�ίνων τοáýúÏ‚ Ï„áýð τοιαáÿæÏ„α Ï€Ï�άσσοντας καáýö ποιáÿöν αáýÐτά, áýÅτι σáýú áüÐκφεÏ�ξáÿà τáýø κÏ�ίμα τοáÿæ θεοáÿæ;
2:4 áüâ τοáÿæ πλοÏ�του Ï„áÿÆÏ‚ χÏ�ηστότητος αáýÐτοáÿæ καáýö Ï„áÿÆÏ‚ áüÀνοχáÿÆÏ‚ καáýö Ï„áÿÆÏ‚ μακÏ�οθυμίας καταφÏ�ονεáÿÖÏ‚, áüÀγνοáÿöν áýÅτι Ï„áýø χÏ�ηστáýøÎ½ τοáÿæ θεοáÿæ εáüðÏ‚ μετάνοιάν σε áüÄγει;
2:5 κατáýð δáýò Ï„áýôν σκληÏ�ότητά σου καáýö áüÀμετανόητον καÏ�δίαν θησαυÏ�ίζεις σεαυτáÿö áýÀÏ�γáýôν áüÐν áüáμÎÏ�áþó áýÀÏ�γáÿÆÏ‚ καáýö áüÀποκαλÏ�ψεως δικαιοκÏ�ισίας τοáÿæ θεοáÿæ,
2:6 áýÃÏ‚ áüÀποδώσει áüÑκάστáÿó κατáýð Ï„áýð áüÔÏ�γα αáýÐτοáÿæ,
2:7 τοáÿÖÏ‚ μáýòν καθáþý áýÑπομονáýôν áüÔÏ�γου áüÀγαθοáÿæ δόξαν καáýö τιμáýôν καáýö áüÀφθαÏ�σίαν ζητοáÿæÏƒÎ¹Î½, ζωáýôν αáüðώνιον·
2:8 τοáÿÖÏ‚ δáýò áüÐξ áüÐÏ�ιθείας καáýö áüÀπειθοáÿæÏƒÎ¹ Ï„áÿÇ áüÀληθείáþó πειθομÎνοις δáýò Ï„áÿÇ áüÀδικίáþó, áýÀÏ�γáýô καáýö θυμός _
2:9 θλáÿÖψις καáýö στενοχωÏ�ία áüÐÏ€áýö Ï€áþöσαν ψυχáýôν áüÀνθÏ�ώπου τοáÿæ κατεÏ�γαζομÎνου Ï„áýø κακόν, áüðουδαίου τε Ï€Ï�áÿöτον καáýö áüÕλληνος·
2:10 δόξα δáýò καáýö τιμáýô καáýö εáüðÏ�ήνη παντáýö Ï„áÿö áüÐÏ�γαζομÎνáÿó Ï„áýø áüÀγαθόν, áüðουδαίáÿó τε Ï€Ï�áÿöτον καáýö áüÕλληνι·
2:11 οáýРγάÏ� áüÐστιν Ï€Ï�οσωπολημψία παÏ�áýð Ï„áÿö θεáÿö.
2:12 áýÅσοι γáýðÏ� áüÀνόμως áüåμαÏ�τον, áüÀνόμως καáýö áüÀπολοáÿæÎ½Ï„αι· καáýö áýÅσοι áüÐν νόμáÿó áüåμαÏ�τον, διáýð νόμου κÏ�ιθήσονται·
2:13 οáýРγáýðÏ� οáüñ áüÀκÏ�οαταáýö νόμου δίκαιοι παÏ�áýð [Ï„áÿö] θεáÿö, áüÀλλáþý οáüñ ποιηταáýö νόμου δικαιωθήσονται.
2:14 áýÅταν γáýðÏ� áüÔθνη Ï„áýð μáýô νόμον áüÔχοντα φÏ�σει Ï„áýð τοáÿæ νόμου ποιáÿöσιν, οáýÖτοι νόμον μáýô áüÔχοντες áüÑαυτοáÿÖÏ‚ εáüðσιν νόμος·
2:15 οáüõτινες áüÐνδείκνυνται Ï„áýø áüÔÏ�γον τοáÿæ νόμου γÏ�απτáýøÎ½ áüÐν ταáÿÖÏ‚ καÏ�δίαις αáýÐÏ„áÿöν, συμμαÏ�τυÏ�οÏ�σης αáýÐÏ„áÿöν Ï„áÿÆÏ‚ συνειδήσεως καáýö μεταξáýú áüÀλλήλων Ï„áÿöν λογισμáÿöν κατηγοÏ�οÏ�ντων áüâ καáýö áüÀπολογουμÎνων,
2:16 áüÐν áüáμÎÏ�áþó áýÅτε κÏ�ίνει áýÁ θεáýøÏ‚ Ï„áýð κÏ�υπτáýð Ï„áÿöν áüÀνθÏ�ώπων κατáýð Ï„áýø εáýÐαγγÎλιόν μου διáýð χÏ�ιστοáÿæ áüðησοáÿæ.
2:17 εáüð δáýò σáýú áüðουδαáÿÖος áüÐπονομάζáÿà καáýö áüÐπαναπαÏ�áÿà νόμáÿó καáýö καυχáþöσαι áüÐν θεáÿö
2:18 καáýö γινώσκεις Ï„áýø θÎλημα καáýö δοκιμάζεις Ï„áýð διαφÎÏ�οντα κατηχοÏ�μενος áüÐκ τοáÿæ νόμου,
2:19 Ï€Îποιθάς τε σεαυτáýøÎ½ áýÁδηγáýøÎ½ εáüöναι τυφλáÿöν, φáÿöÏ‚ Ï„áÿöν áüÐν σκότει,
2:20 παιδευτáýôν áüÀφÏ�όνων, διδάσκαλον νηπίων, áüÔχοντα Ï„áýôν μόÏ�φωσιν Ï„áÿÆÏ‚ γνώσεως καáýö Ï„áÿÆÏ‚ áüÀληθείας áüÐν Ï„áÿö νόμáÿó _
2:21 áýÁ οáý×ν διδάσκων áüÕτεÏ�ον σεαυτáýøÎ½ οáýРδιδάσκεις; áýÁ κηÏ�Ï�σσων μáýô κλÎπτειν κλÎπτεις;
2:22 áýÁ λÎγων μáýô μοιχεÏ�ειν μοιχεÏ�εις; áýÁ βδελυσσόμενος Ï„áýð εáüôδωλα áüñεÏ�οσυλεáÿÖÏ‚;
2:23 áýÃÏ‚ áüÐν νόμáÿó καυχáþöσαι, διáýð Ï„áÿÆÏ‚ παÏ�αβάσεως τοáÿæ νόμου Ï„áýøÎ½ θεáýøÎ½ áüÀτιμάζεις;
2:24 Ï„áýø γáýðÏ� áýÄνομα τοáÿæ θεοáÿæ διáþý áýÑμáþöÏ‚ βλασφημεáÿÖται áüÐν τοáÿÖÏ‚ áüÔθνεσιν, καθáýüÏ‚ γÎγÏ�απται.
2:25 πεÏ�ιτομáýô μáýòν γáýðÏ� áýàφελεáÿÖ áüÐáýðν νόμον Ï€Ï�άσσáÿÃς· áüÐáýðν δáýò παÏ�αβάτης νόμου áþÖÏ‚, áüá πεÏ�ιτομή σου áüÀκÏ�οβυστία γÎγονεν.
2:26 áüÐáýðν οáý×ν áüá áüÀκÏ�οβυστία Ï„áýð δικαιώματα τοáÿæ νόμου φυλάσσáÿÃ, οáýÐχ áüá áüÀκÏ�οβυστία αáýÐτοáÿæ εáüðÏ‚ πεÏ�ιτομáýôν λογισθήσεται;
2:27 καáýö κÏ�ινεáÿÖ áüá áüÐκ φÏ�σεως áüÀκÏ�οβυστία Ï„áýøÎ½ νόμον τελοáÿæÏƒÎ± σáýò Ï„áýøÎ½ διáýð γÏ�άμματος καáýö πεÏ�ιτομáÿÆÏ‚ παÏ�αβάτην νόμου.
2:28 οáýРγáýðÏ� áýÁ áüÐν Ï„áÿö φανεÏ�áÿö áüðουδαáÿÖός áüÐστιν, οáýÐδáýò áüá áüÐν Ï„áÿö φανεÏ�áÿö áüÐν σαÏ�κáýö πεÏ�ιτομή·
2:29 áüÀλλáþý áýÁ áüÐν Ï„áÿö κÏ�υπτáÿö áüðουδαáÿÖος, καáýö πεÏ�ιτομáýô καÏ�δίας áüÐν πνεÏ�ματι οáýРγÏ�άμματι, οáýÖ áýÁ áüÔπαινος οáýÐκ áüÐξ áüÀνθÏ�ώπων áüÀλλáþý áüÐκ τοáÿæ θεοáÿæ.