
2:1 θÎλω γáýðÏ� áýÑμáþöÏ‚ εáüðδÎναι áüáλίκον áüÀγáÿöνα áüÔχω áýÑÏ€áýòÏ� áýÑμáÿöν καáýö Ï„áÿöν áüÐν λαοδικείáþó καáýö áýÅσοι οáýÐχ áüÑÏŒÏ�ακαν Ï„áýø Ï€Ï�όσωπόν μου áüÐν σαÏ�κί,
2:2 áüõνα παÏ�ακληθáÿöσιν αáüñ καÏ�δίαι αáýÐÏ„áÿöν, συμβιβασθÎντες áüÐν áüÀγάπáÿà καáýö εáüðÏ‚ Ï€áþöν πλοáÿæÏ„ος Ï„áÿÆÏ‚ πληÏ�οφοÏ�ίας Ï„áÿÆÏ‚ συνÎσεως, εáüðÏ‚ áüÐπίγνωσιν τοáÿæ μυστηÏ�ίου τοáÿæ θεοáÿæ, χÏ�ιστοáÿæ,
2:3 áüÐν áþç εáüðσιν πάντες οáüñ θησαυÏ�οáýö Ï„áÿÆÏ‚ σοφίας καáýö γνώσεως áüÀπόκÏ�υφοι.
2:4 τοáÿæÏ„ο λÎγω áüõνα μηδεáýöÏ‚ áýÑμáþöÏ‚ παÏ�αλογίζηται áüÐν πιθανολογίáþó.
2:5 εáüð γáýðÏ� καáýö Ï„áÿÇ ÏƒÎ±Ï�κáýö áüÄπειμι, áüÀλλáýð Ï„áÿö πνεÏ�ματι σáýúν áýÑμáÿÖν εáüðμι, χαίÏ�ων καáýö βλÎπων áýÑμáÿöν Ï„áýôν τάξιν καáýö Ï„áýø στεÏ�Îωμα Ï„áÿÆÏ‚ εáüðÏ‚ χÏ�ιστáýøÎ½ πίστεως áýÑμáÿöν.
2:6 áýáÏ‚ οáý×ν παÏ�ελάβετε Ï„áýøÎ½ χÏ�ιστáýøÎ½ áüðησοáÿæÎ½ Ï„áýøÎ½ κÏ�Ï�ιον, áüÐν αáýÐÏ„áÿö πεÏ�ιπατεáÿÖτε,
2:7 áüÐÏ�Ï�ιζωμÎνοι καáýö áüÐποικοδομοÏ�μενοι áüÐν αáýÐÏ„áÿö καáýö βεβαιοÏ�μενοι Ï„áÿÇ Ï€Î¯ÏƒÏ„ÎµÎ¹ καθáýüÏ‚ áüÐδιδάχθητε, πεÏ�ισσεÏ�οντες áüÐν εáýÐχαÏ�ιστίáþó.
2:8 βλÎπετε μή τις áýÑμáþöÏ‚ áüÔσται áýÁ συλαγωγáÿöν διáýð Ï„áÿÆÏ‚ φιλοσοφίας καáýö κενáÿÆÏ‚ áüÀπάτης κατáýð Ï„áýôν παÏ�άδοσιν Ï„áÿöν áüÀνθÏ�ώπων, κατáýð Ï„áýð στοιχεáÿÖα τοáÿæ κόσμου καáýö οáýРκατáýð χÏ�ιστόν·
2:9 áýÅτι áüÐν αáýÐÏ„áÿö κατοικεáÿÖ Ï€áþöν Ï„áýø πλήÏ�ωμα Ï„áÿÆÏ‚ θεότητος σωματικáÿöÏ‚,
2:10 καáýö áüÐστáýò áüÐν αáýÐÏ„áÿö πεπληÏ�ωμÎνοι, áýÅÏ‚ áüÐστιν áüá κεφαλáýô πάσης áüÀÏ�χáÿÆÏ‚ καáýö áüÐξουσίας,
2:11 áüÐν áþç καáýö πεÏ�ιετμήθητε πεÏ�ιτομáÿÇ áüÀχειÏ�οποιήτáÿó áüÐν Ï„áÿÇ áüÀπεκδÏ�σει τοáÿæ σώματος Ï„áÿÆÏ‚ σαÏ�κός, áüÐν Ï„áÿÇ Ï€ÎµÏ�ιτομáÿÇ Ï„Î¿áÿæ χÏ�ιστοáÿæ,
2:12 συνταφÎντες αáýÐÏ„áÿö áüÐν Ï„áÿö βαπτισμáÿö, áüÐν áþç καáýö συνηγÎÏ�θητε διáýð Ï„áÿÆÏ‚ πίστεως Ï„áÿÆÏ‚ áüÐνεÏ�γείας τοáÿæ θεοáÿæ τοáÿæ áüÐγείÏ�αντος αáýÐÏ„áýøÎ½ áüÐκ νεκÏ�áÿöν·
2:13 καáýö áýÑμáþöÏ‚ νεκÏ�οáýúÏ‚ áýÄντας [áüÐν] τοáÿÖÏ‚ παÏ�απτώμασιν καáýö Ï„áÿÇ áüÀκÏ�οβυστίáþó Ï„áÿÆÏ‚ σαÏ�κáýøÏ‚ áýÑμáÿöν, συνεζωοποίησεν áýÑμáþöÏ‚ σáýúν αáýÐÏ„áÿö, χαÏ�ισάμενος áüáμáÿÖν πάντα Ï„áýð παÏ�απτώματα,
2:14 áüÐξαλείψας Ï„áýø καθáþý áüáμáÿöν χειÏ�όγÏ�αφον τοáÿÖÏ‚ δόγμασιν áýà áüæÎ½ áýÑπεναντίον áüáμáÿÖν, καáýö αáýÐÏ„áýø áüæÏ�κεν áüÐκ τοáÿæ μÎσου Ï€Ï�οσηλώσας αáýÐÏ„áýø Ï„áÿö σταυÏ�áÿö·
2:15 áüÀπεκδυσάμενος Ï„áýðÏ‚ áüÀÏ�χáýðÏ‚ καáýö Ï„áýðÏ‚ áüÐξουσίας áüÐδειγμάτισεν áüÐν παÏ�Ï�ησίáþó, θÏ�ιαμβεÏ�σας αáýÐτοáýúÏ‚ áüÐν αáýÐÏ„áÿö.
2:16 μáýô οáý×ν τις áýÑμáþöÏ‚ κÏ�ινÎτω áüÐν βÏ�ώσει καáýö áüÐν πόσει áüâ áüÐν μÎÏ�ει áüÑοÏ�Ï„áÿÆÏ‚ áüâ νεομηνίας áüâ σαββάτων,
2:17 áüÅ áüÐστιν σκιáýð Ï„áÿöν μελλόντων, Ï„áýø δáýò σáÿöμα τοáÿæ χÏ�ιστοáÿæ.
2:18 μηδεáýöÏ‚ áýÑμáþöÏ‚ καταβÏ�αβευÎτω θÎλων áüÐν ταπεινοφÏ�οσÏ�νáÿà καáýö θÏ�ησκείáþó Ï„áÿöν áüÀγγÎλων, áüà áüÑÏŒÏ�ακεν áüÐμβατεÏ�ων, εáüðκáÿÇ Ï†Ï…ÏƒÎ¹Î¿Ï�μενος áýÑÏ€áýø τοáÿæ νοáýøÏ‚ Ï„áÿÆÏ‚ σαÏ�κáýøÏ‚ αáýÐτοáÿæ,
2:19 καáýö οáýРκÏ�ατáÿöν Ï„áýôν κεφαλήν, áüÐξ οáýÖ Ï€áþöν Ï„áýø σáÿöμα διáýð Ï„áÿöν áüÁφáÿöν καáýö συνδÎσμων áüÐπιχοÏ�ηγοÏ�μενον καáýö συμβιβαζόμενον αáýÔξει Ï„áýôν αáýÔξησιν τοáÿæ θεοáÿæ.
2:20 εáüð áüÀπεθάνετε σáýúν χÏ�ιστáÿö áüÀÏ€áýø Ï„áÿöν στοιχείων τοáÿæ κόσμου, τί áýáÏ‚ ζáÿöντες áüÐν κόσμáÿó δογματίζεσθε,
2:21 μáýô áüÅψáÿà μηδáýò γεÏ�σáÿà μηδáýò θίγáÿÃÏ‚,
2:22 áüÅ áüÐστιν πάντα εáüðÏ‚ φθοÏ�áýðν Ï„áÿÇ áüÀποχÏ�ήσει, κατáýð Ï„áýð áüÐντάλματα καáýö διδασκαλίας Ï„áÿöν áüÀνθÏ�ώπων;
2:23 áüÅτινά áüÐστιν λόγον μáýòν áüÔχοντα σοφίας áüÐν áüÐθελοθÏ�ησκίáþó καáýö ταπεινοφÏ�οσÏ�νáÿà [καáýö] áüÀφειδίáþó σώματος, οáýÐκ áüÐν τιμáÿÇ Ï„Î¹Î½Î¹ Ï€Ï�áýøÏ‚ πλησμονáýôν Ï„áÿÆÏ‚ σαÏ�κός.