12:1 κατ κενον δ τν καιρν πέβαλεν ρδης βασιλες τς χερας κακσαί τινας τν π τς κκλησίας.
12:2 νελεν δ άκωβον τν δελφν ωάννου μαχαίρ.
12:3 δν δ τι ρεστόν στιν τος ουδαίοις προσέθετο συλλαβεν κα πέτρον σαν δ [α] μέραι τν ζύμων,
12:4 ν κα πιάσας θετο ες φυλακήν, παραδος τέσσαρσιν τετραδίοις στρατιωτν φυλάσσειν ατόν, βουλόμενος μετ τ πάσχα ναγαγεν ατν τ λα.
12:5 μν ον πέτρος τηρετο ν τ φυλακ· προσευχ δ ν κτενς γινομένη π τς κκλησίας πρς τν θεν περ ατο.
12:6 τε δ μελλεν προαγαγεν ατν ρδης, τ νυκτ κείν ν πέτρος κοιμώμενος μεταξ δύο στρατιωτν δεδεμένος λύσεσιν δυσίν, φύλακές τε πρ τς θύρας τήρουν τν φυλακήν.
12:7 κα δο γγελος κυρίου πέστη, κα φς λαμψεν ν τ οκήματι· πατάξας δ τν πλευρν το πέτρου γειρεν ατν λέγων, νάστα ν τάχει. κα ξέπεσαν ατο α λύσεις κ τν χειρν.
12:8 επεν δ γγελος πρς ατόν, ζσαι κα πόδησαι τ σανδάλιά σου. ποίησεν δ οτως. κα λέγει ατ, περιβαλο τ μάτιόν σου κα κολούθει μοι.
12:9 κα ξελθν κολούθει, κα οκ δει τι ληθές στιν τ γινόμενον δι το γγέλου, δόκει δ ραμα βλέπειν.
12:10 διελθόντες δ πρώτην φυλακν κα δευτέραν λθαν π τν πύλην τν σιδηρν τν φέρουσαν ες τν πόλιν, τις ατομάτη νοίγη ατος, κα ξελθόντες προλθον ύμην μίαν, κα εθέως πέστη γγελος π ατο.
12:11 κα πέτρος ν αυτ γενόμενος επεν, νν οδα ληθς τι ξαπέστειλεν [] κύριος τν γγελον ατο κα ξείλατό με κ χειρς ρδου κα πάσης τς προσδοκίας το λαο τν ουδαίων.
12:12 συνιδών τε λθεν π τν οκίαν τς μαρίας τς μητρς ωάννου το πικαλουμένου μάρκου, ο σαν κανο συνηθροισμένοι κα προσευχόμενοι.
12:13 κρούσαντος δ ατο τν θύραν το πυλνος προσλθεν παιδίσκη πακοσαι νόματι όδη·
12:14 κα πιγνοσα τν φωνν το πέτρου π τς χαρς οκ νοιξεν τν πυλνα, εσδραμοσα δ πήγγειλεν στάναι τν πέτρον πρ το πυλνος.
12:15 ο δ πρς ατν επαν, μαίν. δ διϊσχυρίζετο οτως χειν. ο δ λεγον, γγελός στιν ατο.
12:16 δ πέτρος πέμενεν κρούων· νοίξαντες δ εδαν ατν κα ξέστησαν.
12:17 κατασείσας δ ατος τ χειρ σιγν διηγήσατο [ατος] πς κύριος ατν ξήγαγεν κ τς φυλακς, επέν τε, παγγείλατε ακώβ κα τος δελφος τατα. κα ξελθν πορεύθη ες τερον τόπον.
12:18 γενομένης δ μέρας ν τάραχος οκ λίγος ν τος στρατιώταις, τί ρα πέτρος γένετο.
12:19 ρδης δ πιζητήσας ατν κα μ ερν νακρίνας τος φύλακας κέλευσεν παχθναι, κα κατελθν π τς ουδαίας ες καισάρειαν διέτριβεν.
12:20 ν δ θυμομαχν τυρίοις κα σιδωνίοις· μοθυμαδν δ παρσαν πρς ατόν, κα πείσαντες βλάστον τν π το κοιτνος το βασιλέως τοντο ερήνην, δι τ τρέφεσθαι ατν τν χώραν π τς βασιλικς.
12:21 τακτ δ μέρ ρδης νδυσάμενος σθτα βασιλικν [κα] καθίσας π το βήματος δημηγόρει πρς ατούς·
12:22 δ δμος πεφώνει, θεο φων κα οκ νθρώπου.
12:23 παραχρμα δ πάταξεν ατν γγελος κυρίου νθ ν οκ δωκεν τν δόξαν τ θε, κα γενόμενος σκωληκόβρωτος ξέψυξεν.
12:24 δ λόγος το θεο ηξανεν κα πληθύνετο.
12:25 βαρναβς δ κα σαλος πέστρεψαν ες ερουσαλμ πληρώσαντες τν διακονίαν, συμπαραλαβόντες ωάννην τν πικληθέντα μρκον.